benim kalemimden

demek ki;

seni telefonda sevdim, bu kadar basitti işte

gözlerimdeki yaşta sen olacaktın hayalimdeki eşte

hani ilk yani bir olmuştunya bana, üçte sen olcaktın beşte

demek ki ; herşey bir yere kadarmış...

görmedim belki başkılarını yansıtan gözlerini,

ama yetmişti duymam, ılık nefesini hissettiren sözlerini

söndüremedim yaktığın kor ateşin közlerini

demek ki; oynanılan bu oyunun ismi kadermiş..

kurduğumuz hayallerin gözükmesede ardı

doğmamış çocuklarımızın isimleri bile vardı

girdiğimiz bu sakoğın uçu karanlıktı, çokta dardı

demek ki; sokağın çıkacagı yer, geleceğe kadermiş...

tutamasamda ellerini,içmesekte karşılıklı birer bardak çay,

onun yerinede, yapmacık degil de kendimin yazdığı mesajları say

sana belki tatlı bir anı; ama bana bu aşktan kalan pay,

demek ki aşk, sadece seveni aşık edermiş

seni unutmaya çalışmıyorum, inan hiç denemedim

kim bilir! belkide içimdeki beni yenemedim

mutluluğa dair  şarkıları işte bu yüzden dinlemedim

demek ki; şarkılar bile hiç susmadan seni söyler, seni dermiş

söylenebilir aslında bir sürü şey daha, buna benzer

beddua bile edemiyorum sana,çiçegin kardelen olsun balında anzer

eğer ki derdin kederin olursa sende kalmasın, varsa bana gönder

demek ki sevdamızın meyvası acı çekmeye ermiş...

..umar unar..