demek ki;
seni telefonda sevdim, bu kadar basitti işte
gözlerimdeki yaşta sen olacaktın hayalimdeki eşte
hani ilk yani bir olmuştunya bana, üçte sen olcaktın beşte
demek ki ; herşey bir yere kadarmış...
görmedim belki başkılarını yansıtan gözlerini,
ama yetmişti duymam, ılık nefesini hissettiren sözlerini
söndüremedim yaktığın kor ateşin közlerini
demek ki; oynanılan bu oyunun ismi kadermiş..
kurduğumuz hayallerin gözükmesede ardı
doğmamış çocuklarımızın isimleri bile vardı
girdiğimiz bu sakoğın uçu karanlıktı, çokta dardı
demek ki; sokağın çıkacagı yer, geleceğe kadermiş...
tutamasamda ellerini,içmesekte karşılıklı birer bardak çay,
onun yerinede, yapmacık degil de kendimin yazdığı mesajları say
sana belki tatlı bir anı; ama bana bu aşktan kalan pay,
demek ki aşk, sadece seveni aşık edermiş
seni unutmaya çalışmıyorum, inan hiç denemedim
kim bilir! belkide içimdeki beni yenemedim
mutluluğa dair şarkıları işte bu yüzden dinlemedim
demek ki; şarkılar bile hiç susmadan seni söyler, seni dermiş
söylenebilir aslında bir sürü şey daha, buna benzer
beddua bile edemiyorum sana,çiçegin kardelen olsun balında anzer
eğer ki derdin kederin olursa sende kalmasın, varsa bana gönder
demek ki sevdamızın meyvası acı çekmeye ermiş...
..umar unar..